मुख्य सामग्री पर जाएँ
ॐ दिव्य ग्रंथ

वाल्मीकि रामायण बालकाण्ड सर्ग 47

वाल्मीकि रामायण बालकाण्ड सर्ग 47 का उपलब्ध मूल पाठ दिव्य ग्रंथ पर पढ़ें। संस्करण और भाषा संबंधित पुस्तक के स्रोत नोट के अनुसार हैं।

वाल्मीकि रामायण के पुस्तक आवरण का चित्र
दिव्य ग्रंथ · मूल पाठ संग्रह

श्लोक 1

सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परम दुःखिता ।सहस्राक्षम् दुराधर्षम् वाक्यम् स अनुनया अब्रवीत् ॥१-४७-१॥

श्लोक 2

मम अपराधात् गर्भो अयम् सप्तधा शकली कृतः ।न अपराधो हि देव ईश तव अत्र बलसूदन ॥१-४७-२॥

श्लोक 3

प्रियम् त्वत् कृतम् इच्छामि मम गर्भ विपर्यये ।मरुताम् सप्त सप्तानाम् स्थानपाला भवन्तु ते ॥१-४७-३॥

श्लोक 4

वात स्कंधा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रक ।मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा मम आत्मजाः ॥१-४७-४॥

श्लोक 5

ब्रह्म लोकम् चरतु एक इन्द्र लोकम् तथा अपरः ।दिव्य वायुः इति ख्यातः तृतीयो अपि महायशाः ॥१-४७-५॥

श्लोक 6

चत्वारः तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात् ।संचरिष्यन्ति भद्रम् ते कलेन हि मम आत्मजाः ॥१-४७-६॥

श्लोक 7

त्वत् कृतेन एव नाम्ना वै मारुता इति विश्रुताः ।तस्याः तत् वचनम् श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ॥१-४७-७॥

श्लोक 8

उवाच प्रांजलिः वाक्यम् दितिम् बलसूदनः ।सर्वम् एतत् यथा उक्तम् ते भविष्यति न संशयः ॥१-४७-८॥

श्लोक 9

विचरिष्यन्ति भद्रम् ते देवरूपाः तव आत्मजाः ।एवम् तौ निश्चयम् कृत्वा माता पुत्रौ तपोवने ॥१-४७-९॥

श्लोक 10

जग्मतुः त्रिदिवम् राम कृतार्थौ इति नः श्रुतम् ।एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्रात् अद्युषितः पुरा ॥१-४७-१०॥

श्लोक 11

दितिम् यत्र तपः सिद्धाम् एवम् परिचचार सः ।इक्ष्वाकोस्तु नरव्याघ्र पुत्रः परम धार्मिकः ॥१-४७-११॥

श्लोक 12

अलंबुषायाम् उत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः ।तेन च आसीत् इह स्थाने विशाले इति पुरी कृता ॥१-४७-१२॥

श्लोक 13

विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः ।सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्रात् अनंतरः ॥१-४७-१३॥

श्लोक 14

सुचन्द्र तनयो राम धूम्र अश्व इति विश्रुतः ।धूम्राश्व तनयः च अपि सृंजयः समपद्यत ॥१-४७-१४॥

श्लोक 15

सृंजयस्य सुतः श्रीमान् सहदेवः प्रतापवान् ।कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परम धार्मिकः ॥१-४७-१५॥

श्लोक 16

कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान् ।सोमदत्तस्य पुत्रः तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः ॥१-४७-१६॥

श्लोक 17

तस्य पुत्रो महातेजाः सम्प्रति एष पुरीम् इमाम् ।आवसत् परम प्रख्यः सुमतिः नाम दुर्जयः ॥१-४७-१७॥

श्लोक 18

इक्ष्वाकोस्तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः ।दीर्घ आयुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥१-४७-१८॥

श्लोक 19

इह अद्य रजनीम् एकाम् सुखम् स्वप्स्यामहे वयम् ।श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकम् द्रष्टुम् अर्हसि ॥१-४७-१९॥

श्लोक 20

सुमतिः तु महातेजा विश्वामित्रम् उपागतम् ।श्रुत्वा नर वर श्रेष्ठः प्रत्यागच्छन् महायशाः ॥१-४७-२०॥

श्लोक 21

पूजाम् च परमाम् कृत्वा स उपाध्यायः सबान्धवः ।प्रांजलिः कुशलम् पृष्ट्वा विश्वामित्रम् अथ अब्रवीत् ॥१-४७-२१॥

श्लोक 22

धन्यो अस्मि अनुगृहीतो अस्मि यस्य मे विषयम् मुने ।संप्राप्तो दर्शनम् चैव न अस्ति धन्यतरो मम ॥१-४७-२२॥

मूल पुस्तक के इंटरैक्टिव पाठक में पढ़ें · सभी मूल पाठ