वाल्मीकि रामायण उत्तरकाण्ड सर्ग 99
वाल्मीकि रामायण उत्तरकाण्ड सर्ग 99 का उपलब्ध मूल पाठ दिव्य ग्रंथ पर पढ़ें। संस्करण और भाषा संबंधित पुस्तक के स्रोत नोट के अनुसार हैं।

श्लोक 1
रजन्यां तु प्रभातायां समानीय महामुनीन् ।गीयतामविशङ्काभ्यां रामः पुत्रावुवाच ह ।। ७.९९.१ ॥
श्लोक 2
ततः समुपविष्टेषु ब्रह्मर्षिषु महात्मसु ।भविष्यदुत्तरं काव्यं जगतुस्तौ कुशीलवौ ।। ७.९९.२ ॥
श्लोक 3
प्रविष्टायां तु सीतायां भूतलं सत्यसम्पदा ।तस्यावसाने यज्ञस्य रामः परमदुर्मनाः ।। ७.९९.३ ॥
श्लोक 4
अपश्यमानो वैदेहीं मेने शून्यमिदं जगत् ।शोकेन परमायस्तो न शान्तिं मनसा ऽगमत् ।। ७.९९.४ ॥
श्लोक 5
विसृज्य पार्थिवान्सर्वानृक्षवानरराक्षसान् ।जनौघं विप्रमुख्यानां वित्तपूर्वं विसृज्य च ।। ७.९९.५ ॥
श्लोक 6
एवं समाप्य यज्ञं तु विधिवत्स तु राघवः ।ततो विसृज्य तान्सर्वान्रामो राजीवलोचनः ।। ७.९९.६ ॥
श्लोक 7
हृदि कृत्वा तदा सीतामयोध्यां प्रविवेश ह ।इष्टयज्ञो नरपतिः पुत्रद्वयसमन्वितः ।। ७.९९.७ ॥
श्लोक 8
न सीतायाः परां भार्यां वव्रे स रघुनन्दनः ।यज्ञे यज्ञे च पत्न्यर्थं जानकी काञ्चनी भवत् ।। ७.९९.८ ॥
श्लोक 9
दशवर्षसहस्राणि वाजिमेघानथाकरोत् ।वाजपेयान्दशगुणांस्तथा बहुसुवर्णकान् ।। ७.९९.९ ॥
श्लोक 10
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां गोसवैश्च महाधनैः ।ईजे क्रतुभिरन्यैश्च स श्रीमानाप्तदक्षिणैः ।। ७.९९.१० ॥
श्लोक 11
एवं स कालः सुमहान्राज्यस्थस्य महात्मनः ।धर्मे प्रयतमानस्य व्यतीयाद्राघवस्य तु ।। ७.९९.११ ॥
श्लोक 12
अनुरञ्जन्ति राजानमहन्यहनि राघवम् ।ऋक्षवानररक्षांसि स्थिता रामस्य शासने ।। ७.९९.१२ ॥
श्लोक 13
काले वर्षति पर्जन्यः सुभिक्षं विमला दिशः ।हृष्टपुष्टजनाकीर्णं पुरं जनपदास्तथा ।। ७.९९.१३ ॥
श्लोक 14
नाकाले म्रियते कश्चिन्न व्याधिः प्राणिनां तथा ।नानर्थो विद्यते कश्चिद्रामे राज्यं प्रशासति ।। ७.९९.१४ ॥
श्लोक 15
अथ दीर्घस्य कालस्य राममाता यशस्विनी ।पुत्रपौत्रैः परिवृता कालधर्ममुपागमत् ।। ७.९९.१५ ॥
श्लोक 16
अन्वियाय सुमित्रा च कैकेयी च यशस्विनी ।धर्मं कृत्वा बहुविधं त्रिदिवे पर्यवस्थिता ।। ७.९९.१६ ॥
श्लोक 17
सर्वाः प्रमुदिताः स्वर्गे राज्ञा दशरथेन च ।समागता महाभागाः सर्वधर्मं च लेभिरे ।। ७.९९.१७ ॥
श्लोक 18
तासां रामो महादानं काले काले प्रयच्छति ।मातऽणामविशेषेण ब्राह्मणेषु तपस्विषु ।। ७.९९.१८ ॥
श्लोक 19
पित्र्याणि ब्रह्मरत्नानि यज्ञान्परमदुस्तरान् ।चकार रामो धर्मात्मा पितऽन्देवान्विवर्धयन् ।। ७.९९.१९ ॥
श्लोक 20
एवं वर्षसहस्राणि बहून्यथ ययुः सुखम् ।यज्ञैर्बहुविधं धर्मं वर्धयानस्य सर्वदा ।। ७.९९.२० ।।