वाल्मीकि रामायण अरण्यकाण्ड सर्ग 62
वाल्मीकि रामायण अरण्यकाण्ड सर्ग 62 का उपलब्ध मूल पाठ दिव्य ग्रंथ पर पढ़ें। संस्करण और भाषा संबंधित पुस्तक के स्रोत नोट के अनुसार हैं।

श्लोक 1
सीताम् अपश्यन् धर्मात्मा शोक उपहत चेतनः ।विललाप महाबाहू रामः कमल लोचनः ॥३-६२-१॥
श्लोक 2
पश्यन् इव च ताम् सीताम् अपश्यन् मदन अर्दितः ।उवाच राघवो वाक्यम् विलाप आश्रय दुर्वचम् ॥३-६२-२॥
श्लोक 3
त्वम् अशोकस्य शाखाभिः पुष्प प्रिय तराअ प्रिये ।अवृणोषि शरीरम् ते मम शोक विवर्धिनी ॥३-६२-३॥
श्लोक 4
कदली काण्ड सदृशौ कदल्या संवृता उभौ ।ऊरू पश्यामि ते देवि न असि शक्ता निगूहितुम् ॥३-६२-४॥
श्लोक 5
कर्णिकार वनम् भद्रे हसंती देवि सेवसे ।अलम् ते परिहासेन मम बाधावहेन वै ॥३-६२-५॥
श्लोक 6
विशेषेण आश्रमस्थाने हासो अयम् न प्रशस्यते ।अवगच्छामि ते शीलम् परिहास प्रियम् प्रिये ॥३-६२-६॥
श्लोक 7
आगच्छ त्वम् विशालाक्षी शून्यो अयम् उटजः तव ।सु व्यक्तम् राक्षैः सीता भक्षिता वा हृता अपि वा ॥३-६२-७॥
श्लोक 8
न हि सा विलपंतम् माम् उपसम्प्रैति लक्ष्मण ।एतानि मृग यूधानि स अश्रु नेत्राणि लक्ष्मण ॥३-६२-८॥
श्लोक 9
शंशन्ति इव हि मे देवीम् भक्षिताम् रजनीचरैः ।हा मम आर्ये क्व याता असि हा साध्वि वर वर्णिनि ॥३-६२-९॥
श्लोक 10
हा स कामा अद्य कैकेयी देवि मे अद्य भविष्यति ।सीताया सह निर्यातो विना सीताम् उपागतः ॥३-६२-१०॥
श्लोक 11
कथम् नाम प्रवेक्ष्यामि शून्यम् अन्तः पुरम् मम ।निर्वीर्य इति लोको माम् निर्दयः च इति वक्ष्यति ॥३-६२-११॥
श्लोक 12
कातरत्वम् प्रकाशम् हि सीता अपनयनेन मे ।निवृत्त वन वासः च जनकम् मिथिल अधिपम् ॥३-६२-१२॥
श्लोक 13
कुशलम् परिपृच्छन्तम् कथम् शक्षे निरीक्षितुम् ।विदेह रजो नूनम् माम् दृष्ट्वा विरहितम् तया ॥३-६२-१३॥
श्लोक 14
सुता विनाश संतप्तो मोहस्य वशम् एष्यति ।अथवा न गमिष्यामि पुरीम् भरत पालितम् ॥३-६२-१४॥
श्लोक 15
स्वर्गो अपि हि तया हीनः शून्य एव मतो मम ।तत् माम् उत्सृज्य हि वने गच्छ अयोध्या पुरीम् शुभाम् ॥३-६२-१५॥
श्लोक 16
न तु अहम् ताम् विना सीताम् जीवेयम् हि कथंचन ।गाढम् आश्लिष्य भरतो वाच्यो मत् वचनात् त्वया ॥३-६२-१६॥
श्लोक 17
अनुज्ञातो असि रामेण पालय इति वसुंधराम् ।अंबा च मम कैकेयी सुमित्रा च त्वया विभो ॥३-६२-१७॥
श्लोक 18
कौसल्या च यथा न्यायम् अभिवाद्या मम अज्ञया ।रक्षणीया प्रयत्नेन भवता सा उक्त कारिणा ॥३-६२-१८॥
श्लोक 19
सीतायाः च विनाशो अयम् मम च अमित्र सूदन ।विस्तरेण जनन्या विनिवेद्य त्वया भवेत् ॥३-६२-१९॥
श्लोक 20
इति विलपति राघवो तु दीनोवनम् उपगम्य तया विना सु केश्या ।भय विकल मुखः तु लक्ष्मणो अपिव्यथित मना भृशम् आतुरो बभूव ॥३-६२-२०॥