मुख्य सामग्री पर जाएँ
ॐ दिव्य ग्रंथ

श्रीमद्भागवत द्वादश स्कन्ध अध्याय 9

श्रीमद्भागवत द्वादश स्कन्ध अध्याय 9 का उपलब्ध मूल पाठ दिव्य ग्रंथ पर पढ़ें। संस्करण और भाषा संबंधित पुस्तक के स्रोत नोट के अनुसार हैं।

श्रीमद्भागवत महापुराण के पुस्तक आवरण का चित्र
दिव्य ग्रंथ · मूल पाठ संग्रह

श्लोक 12.9.1

संस्तुतो भगवान् इत्थं मार्कण्डेयेन धीमता । नारायणो नरसखः प्रीत आह भृगूद्वहम् ॥ 1 ॥

श्लोक 12.9.2

भो भो ब्रह्मर्षिवर्यो ऽसि सिद्ध आत्मसमाधिना । मयि भक्त्यानपायिन्या तपःस्वाध्यायसंयमैः ॥ 2 ॥

श्लोक 12.9.3

वयं ते परितुष्टाः स्म त्वद्बृहद्व्रतचर्यया । वरं प्रतीच्छ भद्रं ते वरदो ऽस्मि त्वद्ईप्सितम् ॥ 3 ॥

श्लोक 12.9.4

जितं ते देवदेवेश प्रपन्नार्तिहराच्युत । वरेणैतावतालं नो यद् भवान् समदृश्यत ॥ 4 ॥

श्लोक 12.9.5

गृहीत्वाजादयो यस्य श्रीमत्पादाब्जदर्शनम् । मनसा योगपक्वेन स भवान् मे ऽक्षिगोचरः ॥ 5 ॥

श्लोक 12.9.6

अथाप्य् अम्बुजपत्राक्ष पुण्यश्लोकशिखामणे । द्रक्ष्ये मायां यया लोकः सपालो वेद सद्भिदाम् ॥ 6 ॥

श्लोक 12.9.7

इतीडितो ऽर्चितः कामम् ऋषिणा भगवान् मुने । तथेति स स्मयन् प्रागाद् बदर्य्आश्रमम् ईश्वरः ॥ 7 ॥

श्लोक 12.9.8

तम् एव चिन्तयन्न् अर्थम् ऋषिः स्वाश्रम एव सः । वसन्न् अग्न्य्अर्कसोमाम्बुभूवायुवियद्आत्मसु ॥ 8 ॥

श्लोक 12.9.9

ध्यायन् सर्वत्र च हरिं भावद्रव्यैर् अपूजयत् । क्वचित् पूजां विसस्मार प्रेमप्रसरसम्प्लुतः ॥ 9 ॥

श्लोक 12.9.10

तस्यैकदा भृगुश्रेष्ठ पुष्पभद्रातटे मुनेः । उपासीनस्य सन्ध्यायां ब्रह्मन् वायुर् अभून् महान् ॥ 10 ॥

श्लोक 12.9.11

तं चण्डशब्दं समुदीरयन्तं बलाहका अन्व् अभवन् करालाः । अक्षस्थविष्ठा मुमुचुस् तडिद्भिः स्वनन्त उच्चैर् अभि वर्षधाराः ॥ 11 ॥

श्लोक 12.9.12

ततो व्यदृश्यन्त चतुः समुद्राः समन्ततः क्ष्मातलम् आग्रसन्तः । समीरवेगोर्मिभिर् उग्रनक्रमहाभयावर्तगभीरघोषाः ॥ 12 ॥

श्लोक 12.9.13

अन्तर् बहिश् चाद्भिर् अतिद्युभिः खरैः शतह्रदाभिर् उपतापितं जगत् &अम्प्; चतुर्विधं वीक्ष्य सहात्मना मुनिर् जलाप्लुतां क्ष्मां विमनाः समत्रसत् ॥ 13 ॥

श्लोक 12.9.14

तस्यैवम् उद्वीक्षत ऊर्मिभीषणः प्रभञ्जनाघूर्णितवार् महार्णवः । आपूर्यमाणो वरषद्भिर् अम्बुदैः क्ष्माम् अप्यधाद् द्वीपवर्षाद्रिभिः समम् ॥ 14 ॥

श्लोक 12.9.15

सक्ष्मान्तरिक्षं सदिवं सभागणं त्रैलोक्यम् आसीत् सह दिग्भिर् आप्लुतम् &अम्प्; स एक एवोर्वरितो महामुनिर् बभ्राम विक्षिप्य जटा जडान्धवत् ॥ 15 ॥

श्लोक 12.9.16

क्षुत्तृट्परीतो मकरैस् तिमिङ्गिलैर् उपद्रुतो वीचिनभस्वताहतः । तमस्य् अपारे पतितो भ्रमन् दिशो न वेद खं गां च परिश्रमेषितः ॥ 16 ॥

श्लोक 12.9.17

क्रचिन् मग्नो महावर्ते तरलैस् ताडितः क्वचित् । यादोभिर् भक्ष्यते क्वापि स्वयम् अन्योन्यघातिभिः ॥ 17 ॥

श्लोक 12.9.18

क्वचिच् छोकं क्वचिन् मोहं क्वचिद् दुःखं सुखं भयम् । क्वचिन् मृत्युम् अवाप्नोति व्याध्य्आदिभिर् उतार्दितः ॥ 18 ॥

श्लोक 12.9.19

अयुतायतवर्षाणां सहस्राणि शतानि च । व्यतीयुर् भ्रमतस् तस्मिन् विष्णुमायावृतात्मनः ॥ 19 ॥

श्लोक 12.9.20

स कदाचिद् भ्रमंस् तस्मिन् पृथिव्याः ककुदि द्विजः । न्याग्रोधपोतं ददृशे फलपल्लवशोभितम् ॥ 20 ॥

श्लोक 12.9.21

प्राग्उत्तरस्यां शाखायां तस्यापि ददृशे शिशुम् । शयानं पर्णपुटके ग्रसन्तं प्रभया तमः ॥ 21 ॥

श्लोक 12.9.22

महामरकतश्यामं श्रीमद्वदनपङ्कजम् । कम्बुग्रीवं महोरस्कं सुनसं सुन्दरभ्रुवम् ॥ 22 ॥

श्लोक 12.9.23

श्वासैजद्अलकाभातं कम्बुश्रीकर्णदाडिमम् । विद्रुमाधरभासेषच्छोणायितसुधास्मितम् ॥ 23 ॥

श्लोक 12.9.24

पद्मगर्भारुणापाङ्गं हृद्यहासावलोकनम् । श्वासैजद्वलिसंविग्ननिम्ननाभिदलोदरम् ॥ 24 ॥

श्लोक 12.9.25

चार्व्अङ्गुलिभ्यां पाणिभ्याम् उन्नीय चरणाम्बुजम् । मुखे निधाय विप्रेन्द्रो धयन्तं वीक्ष्य विस्मितः ॥ 25 ॥

श्लोक 12.9.26

तद्दर्शनाद् वीतपरिश्रमो मुदा प्रोत्फुल्लहृत्पौल्मविलोचनाम्बुजः । प्रहृष्टरोमाद्भुतभावशङ्कितः प्रष्टुं पुरस् तं प्रससार बालकम् ॥ 26 ॥

श्लोक 12.9.27

तावच् छिशोर् वै श्वसितेन भार्गवः सो ऽन्तः शरीरं मशको यथाविशत् &अम्प्; तत्राप्य् अदो न्यस्तम् अचष्ट कृत्स्नशो यथा पुरामुह्यद् अतीव विस्मितः ॥ 27 ॥

श्लोक 12.9.28

खं रोदसी भागणान् अद्रिसागरान् द्वीपान् सवर्षान् ककुभः सुरासुरान् । वनानि देशान् सरितः पुराकरान् खेटान् व्रजान् आश्रमवर्णवृत्तयः ॥ 28 ॥

श्लोक 12.9.29

महान्ति भूतान्य् अथ भौतिकान्य् असौ कालं च नानायुगकल्पकल्पनम् । यत् किञ्चिद् अन्यद् व्यवहारकारणं ददर्श विश्वं सद् इवावभासितम् ॥ 29 ॥

श्लोक 12.9.30

हिमालयं पुष्पवहां च तां नदीं निजाश्रमं यत्र ऋषी अपश्यत । विश्वं विपश्यञ् छ्वसिताच् छिशोर् वै बहिर् निरस्तो न्यपतल् लयाब्धौ ॥ 30 ॥

श्लोक 12.9.31

तस्मिन् पृथिव्याः ककुदि प्ररूढं वटं च तत्पर्णपुटे शयानम् । तोकं च तत्प्रेमसुधास्मितेन निरीक्षितो ऽपाङ्गनिरीक्षणेन ॥ 31 ॥

श्लोक 12.9.32

अथ तं बालकं वीक्ष्य नेत्राभ्यां धिष्ठितं हृदि । अभ्ययाद् अतिसङ्क्लिष्टः परिष्वक्तुम् अधोक्षजम् ॥ 32 ॥

श्लोक 12.9.33

तावत् स भगवान् साक्षाद् योगाधीशो गुहाशयः । अन्तर्दध ऋषेः सद्यो यथेहानीशनिर्मिता ॥ 33 ॥

श्लोक 12.9.34

तम् अन्व् अथ वटो ब्रह्मन् सलिलं लोकसम्प्लवः । तिरोधायि क्षणाद् अस्य स्वाश्रमे पूर्ववत् स्थितः ॥ 34 ॥

मूल पुस्तक के इंटरैक्टिव पाठक में पढ़ें · सभी मूल पाठ